تفسير : و ياد بياور زمانى را كه منافقان و آن كسانى كه در دل‌هاشان بيمارى ضعف ايمان و ضعف اعتقاد به وعدهء پيامبر بود گفتند : خدا و رسول او ما را دربارهء نصرت و يارى دين جز وعده‌اى فريب‌دهنده ندادند . ( آيهء 13 ) وَ إِذْ قَالَت طَّآلِفَةٌ مّنْهُمْ يأَهْلَ يَثْرِبَ لَامُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُواْ وَ يَسْتْذِنُ فَرِيقٌ مّنْهُمُ النَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا اعراب و لغت : يثرب نام قبلى مدينهء منوره است . مقام مصدر و به معنى « اقامت » است . و او در و يستأذن . . . و او حاليه و يا واو استيناف است . عورة در اين جا به معنى بىحفاظ بودن و خلل داشتن و محكم نبودن در و ديوار خانه است ؛ يعنى خانه‌هاى ما حفاظ ندارد و برخى گفته‌اند « ذات » در تقدير است يعنى « إن بيوتنا ذات عورة » . تفسير : گروهى چون لشكر كفّار را با آن كثرت مشاهده نمودند ترسيدند و اهل ايمان را به فرار ترغيب نمودند ، خداى تعالى از عدم ثبات و بددلى و سستى اعتقاد اين گروه خبر مىدهد : و ياد بياور آن هنگام را كه گروهى از منافقان گفتند : اى اهل مدينه ، اين ميدان جاى توقف و اقامت شما نيست و گرنه همه كشته مىشويد ، پس باز گرديد به مدينه و از لشكرگاه فرار كنيد . يا اقامت شما در دين اسلام وجهى ندارد ، پس برگرديد به دين پدران خود و پيامبر را به دشمنان باز گذاريد و الّا مدينه جاى شما نباشد .